Morning Glory's Space

  

รูปบรรยากาศ อาจารย์และเพื่อนๆ ที่ทำงานวันคู่กะดึกด้วยกัน

 

 

รู้สึกดีใจมากที่ไม่ตัดใจซะตั้งแต่ตอนสมัคร เพราะไม่มีเพื่อนไปสมัครด้วย

....ไม่งั้นแล้ว คงไม่มีทางได้รับรู้ถึงความรู้สึกดีๆและประสบการณ์ดีๆอย่างนี้ แน่นอน

 

ขอบคุณอาจารย์จาก ม.กรุงเทพทุกท่านนะคะ ที่ดูแลพวกหนูเป็นอย่างดี แล้วก็สร้างบรรยากาศของการทำงานให้สนุกสนานครื้นเครง

ขอบคุณเพื่อนๆและพี่ๆทุกคนที่มอบความรู้สึกดีๆและประสบการณ์ดีๆให้กับเรา

ขอบคุณพี่ๆที่การท่าฯทุกท่านที่ค่อยช่วยเหลือและอำนวยความสะดวกให้

ที่สำคัญ.....ขอขอบคุณพี่หยุยกับพี่แอม มากๆนะคะที่ค่อยช่วยเหลืออยู่ตลอด น้องคนนี้มีความสุขมากๆคะที่ได้รู้จักกับพี่ๆ

และ...ขอโทษใครก็ตามที่เราอาจสร้างความขุ่นเคืองใจให้ ...คราวหน้าจะระวังให้มากกว่านี้นะ

 

 

สรุปผลจากการไปเป็นอาสามัคร

 

1. หนุ่ม Hungary ก็หล่อไม่แพ้ชาติใดในโลก !!!!!

2. การเอาใจเขามาใส่ใจเรา เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในโลก ถ้าคุณอยากสร้างสันติภาพให้เกิดในโลกนี้

3. แค่เปิดใจ โลกก็อยู่ตรงหน้าเราแล้ว

4. การแอ๊บว่าบอบบางใช้ได้กับหนุ่มๆประเทศแถบตะวันตกเท่านั้น

5. มาม่าขึ้นอืดจะอร่อยที่สุด เมื่อกินหลังจากการวิ่งหัวฟูไปรับนักกีฬาที่เครื่องกำลังจะ landing ในอีก 3 นาทีข้างหน้า

     (ระยะทางการวิ่งคือ จากห้อง CIP ไป gate E6)

6. จากประสบการณ์ที่เจอ.....ประเทศรัสเซีย เป็นประเทศที่คนมีการรับฟังผู้อื่นต่ำถึงต่ำมาก ...รับไปเลยสำหรับรางวัล ประเทศที่อันตรายต่อสุขภาพจิตที่สุดในโลก

7. การพกยาดมติดตัวสำหรับการรับเที่ยวบินตอนเช้าเป็นสิ่งประเสริฐ

 

 

See you again at SERBIA !!!!

 

 

   

 

 

 

I found this web at Liv bbs ne

Thanks  Ian san for the link and imformed us 'bout the vote.

 

yesterday, L'arc at #159......and climbed up very fast to #35 today @ 2.51 p.m.

I hope they can reach the top ten range ne,

Go to band list and click on "L." L'Arc~en~Ciel will be spelled as "L'ARC-EN-CIEL."  

 

sign up first!

 

 

click at 'Is my daemon  a match'  for you to confirm that daemon [the fox daemon] was exactly me or not!

 

Do only 5 Qestionaires about my personality, Let see, will my daemon transform to any other daemon !

 

I will update later.

 

Thank you forward.

 

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา (30 june 2007) หลังจากสอบ Quiz 1: Fund.Stat เสร็จ ก็กลับมาหอเปลี่ยนชุดเพื่อเตรียมไปพันธ์ทิพย์กับเพื่อน

 

...ขอเล่าเหตุการณ์ระทึกขวัญก่อนสอบวิชาสถิติหน่อยเหอะ....

เรื่องมันมีอยู่ว่า....วันเสาร์นี้ มีสอบสถิติตอน 9.30 น.

แล้วเพราะมันสอบมาก่อนหน้านี้แล้ว 2 วัน เลยทำให้ต้องมันลุยอ่านและทำโจทย์ตอนเย็นวันศุกร์จนถึงตี 3 ของวันเสาร์...ครื้นเคริงมากมายพี่น้อง

แต่ยังดีที่ตื่นทัน....ตื่นปุ๊บก็ทำธุระตอนเช้า ก็เสร็จตอน 9 โมงเช้าพอดี

และเพราะไม่อยากเสี่ยง เนื่องจากยังไม่ได้ดูห้องสอบ เลยไปก่อนเวลา 30 นาที

(นั่งรถรางจากหอไปก็ไม่ถึง 3 นาทีนะ)

 

พอถึงตึกเรียนก็เช็คห้องสอบอะไรๆเรียบร้อย ก็ไปนั่งรอเวลา เห่อๆ ชิว

แต่มันไม่ชิวอย่างที่คิดน่ะดิ....

 

ก็ดันดูห้องสอบไปผิดห้อง!!!!!!

ไปดูห้องสอบของ stat 1 เข้า....เลวร้ายที่สุด  ที่ได้รู้ว่าไปห้องผิดก็เพราะ หาชื่อตัวเองไม่เจอ

เลยรีบวิ่ง (ด้วยรองเท้าส้นสูง) จากชั้น 5 กลับลงไปชั้น 1 เพือดูห้องสอบอีกรอบ (ยังดีที่ใช้ลิฟท์ได้ ไม่งั้น......)

 

กว่าจะหาห้องเจอ ก็แทบหมดเวลาที่เค้าให้ late แล้ว (ตึกเรียนที่ abac บางนา มันน่าสับสนสุดๆ)

ยังดีที่ข้อสอบมีไม่เยอะ ..ยังพอรวบรวมสติทำได้....

 

เฮ้ออออ....ขอบคุณความมีสติ

 

มาถีงเรื่องเปลี่ยนตา....

จริงๆก็คือ....ไปเปลี่ยนสีตามา หุหุหุหุ...

ทำยังไงน่ะเหรอ? ง่ายออก.... ก็แค่ไปซื้อ คอนแทคเลนส์สีตาใส่ ตาก็เปลี่ยนสีตาแหละ กร๊ากกกกกกก

พอดี คอนแทคสายตาสั้นที่ใช้อยู่มันหมดอายุพอดี เลยถือโอกาสนี้ลองใส่แบบที่มีสีดู...อยากลองมานานแหละ อิอิอิ

ก็เลยซื้อสีม่วงมา....เห่อๆๆ

 

ใส่ครั้งแรก(ที่ร้าน)นี้ แทบอยากกรี๊ด......มันน่ากลัวมาก

คือกะว่ามันจะสีเข้มกว่านี้ ....เห่อๆๆ

แต่ทำไงได้ ใส่ไปแล้ว แถมแพงด้วย (เพราะยี่ห้อน่ะ) เลยใส่ไป ฮือออ

เป็นอะไรที่ ไม่มั่นใจอย่างแรง ... ฮืออออ

 

เอาล่ะมาดูผลกัน...ว่ามันเป็นยังไง เอิ๊กๆๆ อยากอวด

 

รูปนี้คือตอนก่อนใส่คอนแทคเลนส์สีม่วงน่ะ...ตายังเป็นสีดำอยู่เลย...ไม่สิ สีน้ำตาลเข้ม

 

 

 

หลังจากลองของไป.....ก็เป็นเยี่ยงนี้แล

 

 

จ้องตากันม่ะ....ตาโตขึ้น?

 

 

ถ้ามองไกลๆจะเป็นแบบนี้....จะว่าไปมันก็ไม่ได้เห็นเป็นสีม่วงนะ แต่สีต่มันอ่อนลงน่ะ

 

 

ว่าแล้วก็ใส่แว่นเหมือนเดิม กรั่กๆๆๆ

 

 

รู้สึกว่า พอถ่ายรูปออกมาสั่นๆเบลอๆแล้ว ดูหน้าตาดีขึ้นเยอะเลย กร๊ากกกกกก

 

 

แล้วเดี๋ยวพอวันอังคารจะใส่ไปคอนแทคสีนี้ไปเรียน อิอิอิ

แล้วไปฟังคอมเม้นจากเพื่อนๆที่มหาลัย เอิ๊กๆๆ (แต่ถึงเพื่อนจะบอกไม่เวิร์ค ก็ยังจะใส่ต่ออยู่ดี..ก็มันแพงอะ ฮือออ)

 

Happy Birth Day !

20 comes!

 

20 แล้วล่ะ

เป็น ผู้ใหญ่ ในทางกฎหมายแล้ว คือ สามารถทำนิติกรรมทุกอย่างได้เองแล้ว (ฮา)

อายุ 20 แล้ว....ก็ไม่รู้สึกเปลี่ยนแปลงอะไร....

แต่ก็คิดว่า ทำสมองโตขึ้น...เป็นผู้ใหญ่ และ(คง)มีสติมากขึ้น

ที่รู้สึกเป็นผู้ใหญ่ขึ้นไปใช่เพราะ อายุหรอก แต่เพราะ เหตุการณ์ที่เจอติดๆกัน ในช่วงวันสองวันนี้ต่างหาก

โดยเฉพาะ เรื่องที่จะเป็นบทเรียนไปอีกนาน อย่างเรื่อง late payment ที่เกือบทำให้ไม่ได้ลงทะเบียนเรียนสักวิชาในเทอมนี้.....เห่อๆๆๆ

แต่โชคยังดี ที่สามารถผ่านเหตุการณ์วันนั้นมาได้โดยไม่บุบสลายอะไร (ฮา)

 

วันเกิดคราวนี้ เริ่มด้วย....ปอมกับเพื่อนๆเซอไพรซ์ โดยการเอาเค้กปักเทียนมาอวยพระให้ ตอนเที่ยงคืนพอดี (ตอนนั้น ฉันเพิ่งกลับมาจากหายาโด๊ปที่เซเว่น เพราะตอนลุยงานอีกทั้งคืน เอิ๊กๆๆ) ไม่อยากบอกเลยว่าเป็นเค้กวันเกิดครั้งแรกในชีวิต  (ไม่เคยมีเค้กวันเกิดเป็นของตัวเองเลยนะเนี่ย เห่อๆ)

 

ก็ขอบคุณ  ปอม เดียร์ เมย์ และ โบว์มากๆนะจ๊ะ ที่มาอวยพรวันเกิดให้ ขอบคุณจริงๆ (แต่ไม่กล้าบอกว่า นั่นเป็นเค้กวันเกิดครั้งแรกในชีวิต แหะๆๆ)

 

หลังจากนั้นก็ปั่นงาน Prin.Market จนถึงตี 3 .....T^T

 

พอตอน 7 โมงเช้า แม่ก็โทรมาอวยพรวันเกิด.....ขอบคุณกั๊บ (แต่โทรมาช้ากว่านี้หน่อยก็ได้น๊า หนูง่วงงงงง  ~_~)

 

จากนั้นก็ไปเรียน.....ตั้งแต่ 9 โมงเช้ส ยัน 5 โมงเย็นแบบ  non-stop โดยที่ไม่มีน้ำหรือข้าวตกถึงท้องเลย (ชีวิตรันทด)

 

ขอบคุณ เบสกับก้อง ที่อวยพรวันเกิดนะจ๊า (ขอโทษก้องด้วยที่วันนี้พูดไม่ดีใส่....ยังไม่โตเลยจริงๆ)

 

พอเรียนเสร็จตอนเย็นก็ไปหาอะไรมาเติมเต็มกระเพาะ เอิ๊กๆๆ  ดูเหมือนจะอิ่มไปหน่อยเลยง่วงซา....

 

.....แต่การเป็นผู้ใหญ่ น่ะมันไม่ง่ายขนาดนั้น....สินะ

 

วันนี้ตอน 2 ทุ่มกว่าๆ ขณะกำลังดี๊ด๊ากับการเปรียบเทียบฟังค์ชั่นของมือถือ ปอยก็บอกว่า “ไอ้เหลี่ยม” หมาที่บ้านตายแล้ว.....

ตอนนั้นน่ะ ยังคิดว่าปอยมันล้อเล่ยซะอีก.....แต่พอมันเริ่มเล่าให้ฟังว่ามันป่วยตายเท่านั้นแหละ.....ก็พูดไม่ออกแล้วล่ะ....

ก็ตอนที่จะกลับมา กทม. น่ะ มันก็ดีขึ้นแล้วนี่นา....ก็เห็นอยู่ว่ามัน เดินไหวแล้วแถมกินข้าวได้อีก....

ทั้งๆที่เป็นดีขึ้นขนาดนั้นแล้วแท้ๆ....แต่ทำไม.....

มันตายหลังจากฉันกลับมา กทม. ได้ประมาณ 1 อาทิตย์

.............

ปอยบอกว่า มันไปตายอยู่หน้าสาธารณสุข

 

เป็นครั้งแรกที่จะรู้สึกดีใจมากๆ ถ้าเป็นฝ่ายที่ถูกลืม....

อย่างน้อย.....มันก็จะได้ลืมว่า....ฉันมีตัวตนอยู่จริง....

เพราะ ถ้าเป็นอย่างนั้น มันจะได้ไม่ต้องรอฉัน....

ไม่ต้องเจ็บปวดกับการ....รอคอย....

อย่าจำเลยนะ.....ขอร้องล่ะ...

 

อย่างน้อย.....ปอยก็บอกว่า มันไม่ได้ทรมาน....

แค่ได้รู้ว่า....ไม่ทรมาน...ก็ดีแล้วล่ะ

 

ดีจริงๆ.......

เป็นอย่างนั้นน่ะ.....ดีแล้ว

 

 

ตอนนี้ยังมีสติอยู่.....ยังควบคุมตัวเองได้อยู่ แม้จะร้องไห้ก็ตาม

.....  ...... ..... ..... ..... ....

 

การตายไม่ได้หมายถึงการหายไปหรอกนะ.....แค่จะไม่ได้เจอกัน ไม่ได้เห็นหน้ากัน ก็เท่านั้นเอง...

เพราะยังไง..... เหลี่ยมก็ยังมีชีวิตอยู่.......ในใจของฉัน

 

ตราบใดที่ฉันยังอยู่ ยังเข้มแข็ง  และยังมีสติ.....

 

ไม่ว่าเวลาไปผ่านไปนานแค่ไหน....

เหลี่ยมก็ยัง...มีชีวิต...

 

 

.....แล้วคงได้ เจอกันนะ....

ยังจำที่ เราบอกว่ารักแกได้ใช่มั้ย?

อย่าลืมก็แล้วกัน...

เพราะฉันก็จะไม่ลืม

 

 

 

.......สัญญา........