โดยส่วนตัวแล้ว...ก็ไม่ค่อยได้ใส่ใจกับอะไรพวกนี้นัก เพราะไม่คิดว่าจะจำเป็นอะไรมากมาย

แต่เมื่อเวลามันผ่านไปจริงๆ ...ก็อดที่จะสังเกตอะไรต่อมิอะไรที่เปลี่ยนไปเกี่ยวกับตัวเองไม่ได้เหมือนกัน

ก็มันเรื่องที่ใกล้ตัว...นี่นะ

เพราะเชื่อว่า เรื่องรสนิยมที่เปลี่ยนไปตามกาลเวลาของแต่ละคนนั้น ไม่ใช่เรื่องที่จะเกิดขึ้นปุ๊บปั๊บแน่นอน

... อย่างน้อยมันต้องมีตะกอนสักอย่างที่เป็นตัวจุดชนวนให้เกิดการเปลี่ยนแปลง......สิ่งแวดล้อมและสังคม เป็นเพียงตัวเร่งปฏิกิริยาเท่านั้นเอง

จากเมื่อก่อนจะไม่กินไขมันของสัตว์เลย ยกเว้นหนังไก่....ตอนนี้กลับชอบกินมันที่ติดเนื้อหมูในอาหารประเภทต้มและย่างบางชนิด

.....แต่ยังไม่ชอบกินอาหารพวกที่ ครีม,ผลิตภัณฑ์จากนมที่ไม่ใช่ นมสด,และอาหารที่มันเยิ้ม เหมือนเดิม

เมื่อก่อน ถ้าเป็นเพลง jpop หง่องแหง่งแล้วละก็....อย่าเข้ามาใกล้กันจะดีกว่า ...ตอนนี้กลับชื่นชอบวงเด็กผู้หญิงที่บางครั้งก็ร้องเพลงได้หง่องแหง่งสุดๆ.

....ถึงอย่างงั้น....ก็ยังชอบเพลงโหยหวนและหลอนๆ อย่าง opera, orchestra และยังเสพติด L’Arc~en~Ciel รวมทั้งเพลงร๊อคอื่นๆเหมือนเดิม

ประเภทของหนังสือที่ซื้อเมื่อก่อน(ถ้าไม่นับรวมการ์ตูน)ก็จะแนว สารคดี,นิยายแปลจากต่างประเทศ, เกร็ดความรู้ทั่วๆไป

หนังสือนิยายหวานแหววนั้นไม่เคยอยู่ในสายตา....ส่วนตอนนี้นะเหรอ ...นิยายรักหวานแหวนและนิยายไทยนั้นกลับมีเป็นตั้งๆ  พร้อมกับการลดจำนวนลงของหนังสือประเภทสารคดีและนิยายแปลจากต่างประเทศ (สำหรับหนังสือประเภทสารคดีนั้นหันไปเสพย์โดยการดูมากขึ้น)

และการติดนิยายไทยนี้เอง เลยทำให้กลายเป็นคนทีดูละครทีวีไปโดยปริยาย (แหมจะติดแค่เรื่องเดียวก็ตาม).......แต่อย่างไงก็ยังชอบอ่านหนังสือเหมือนเดิม

............................

เอาละ....จริงๆแล้ว “รสนิยมหลัก” จะไม่ค่อยเปลี่ยน หรือถ้าเปลี่ยนก็ค่อนข้างน้อย  สิ่งที่เหมือนเดิม อย่างเช่น....ยังชอบกินอะไรหวานๆเหมือนเดิม.

...ยังเป็นกรี๊ดชายอายุมากกว่าที่ดูภูมิฐาน (หรือที่เพื่อนๆเรียกกันว่า “โรคแพ้คนแก่” เห็นแล้วใจละลาย) ....บ้าโลลิและโชตะ(เล็กน้อย)..

..กระหายตัวอักษรและเรื่องราว....ชอบฟังเพลงหลอนๆ....ไม่ชอบกินของมันๆ....และอื่นๆ

สิ่งเหล่านี้ยังเป็นพื้นฐานรสนิยมส่วนตัวอยู่เหมือนเดิม......แต่ที่เปลี่ยนไปคือ “รายละเอียดปลีกย่อย” เท่านั้น

การเปลี่ยนแปลงแม้บางครั้งจะดูน่ากลัว....แต่หลายๆครั้งถ้าเราเลือกจะมองมัน.....เราก็จะสามารถเรียนรู้และรู้จักตัวเองมากขึ้น

อย่าลืมคุยกับตัวเองบ้างนะ ^-^