Happy Birth Day !

20 comes!

20 แล้วล่ะ

เป็น ผู้ใหญ่ ในทางกฎหมายแล้ว คือ สามารถทำนิติกรรมทุกอย่างได้เองแล้ว (ฮา)

อายุ 20 แล้ว....ก็ไม่รู้สึกเปลี่ยนแปลงอะไร....

แต่ก็คิดว่า ทำสมองโตขึ้น...เป็นผู้ใหญ่ และ(คง)มีสติมากขึ้น

ที่รู้สึกเป็นผู้ใหญ่ขึ้นไปใช่เพราะ อายุหรอก แต่เพราะ เหตุการณ์ที่เจอติดๆกัน ในช่วงวันสองวันนี้ต่างหาก

โดยเฉพาะ เรื่องที่จะเป็นบทเรียนไปอีกนาน อย่างเรื่อง late payment ที่เกือบทำให้ไม่ได้ลงทะเบียนเรียนสักวิชาในเทอมนี้.....เห่อๆๆๆ

แต่โชคยังดี ที่สามารถผ่านเหตุการณ์วันนั้นมาได้โดยไม่บุบสลายอะไร (ฮา)

วันเกิดคราวนี้ เริ่มด้วย....ปอมกับเพื่อนๆเซอไพรซ์ โดยการเอาเค้กปักเทียนมาอวยพระให้ ตอนเที่ยงคืนพอดี (ตอนนั้น ฉันเพิ่งกลับมาจากหายาโด๊ปที่เซเว่น เพราะตอนลุยงานอีกทั้งคืน เอิ๊กๆๆ) ไม่อยากบอกเลยว่าเป็นเค้กวันเกิดครั้งแรกในชีวิต  (ไม่เคยมีเค้กวันเกิดเป็นของตัวเองเลยนะเนี่ย เห่อๆ)

ก็ขอบคุณ  ปอม เดียร์ เมย์ และ โบว์มากๆนะจ๊ะ ที่มาอวยพรวันเกิดให้ ขอบคุณจริงๆ (แต่ไม่กล้าบอกว่า นั่นเป็นเค้กวันเกิดครั้งแรกในชีวิต แหะๆๆ)

หลังจากนั้นก็ปั่นงาน Prin.Market จนถึงตี 3 .....T^T

พอตอน 7 โมงเช้า แม่ก็โทรมาอวยพรวันเกิด.....ขอบคุณกั๊บ (แต่โทรมาช้ากว่านี้หน่อยก็ได้น๊า หนูง่วงงงงง  ~_~)

จากนั้นก็ไปเรียน.....ตั้งแต่ 9 โมงเช้ส ยัน 5 โมงเย็นแบบ  non-stop โดยที่ไม่มีน้ำหรือข้าวตกถึงท้องเลย (ชีวิตรันทด)

ขอบคุณ เบสกับก้อง ที่อวยพรวันเกิดนะจ๊า (ขอโทษก้องด้วยที่วันนี้พูดไม่ดีใส่....ยังไม่โตเลยจริงๆ)

พอเรียนเสร็จตอนเย็นก็ไปหาอะไรมาเติมเต็มกระเพาะ เอิ๊กๆๆ  ดูเหมือนจะอิ่มไปหน่อยเลยง่วงซา....

.....แต่การเป็นผู้ใหญ่ น่ะมันไม่ง่ายขนาดนั้น....สินะ

วันนี้ตอน 2 ทุ่มกว่าๆ ขณะกำลังดี๊ด๊ากับการเปรียบเทียบฟังค์ชั่นของมือถือ ปอยก็บอกว่า “ไอ้เหลี่ยม” หมาที่บ้านตายแล้ว.....

ตอนนั้นน่ะ ยังคิดว่าปอยมันล้อเล่ยซะอีก.....แต่พอมันเริ่มเล่าให้ฟังว่ามันป่วยตายเท่านั้นแหละ.....ก็พูดไม่ออกแล้วล่ะ....

ก็ตอนที่จะกลับมา กทม. น่ะ มันก็ดีขึ้นแล้วนี่นา....ก็เห็นอยู่ว่ามัน เดินไหวแล้วแถมกินข้าวได้อีก....

ทั้งๆที่เป็นดีขึ้นขนาดนั้นแล้วแท้ๆ....แต่ทำไม.....

มันตายหลังจากฉันกลับมา กทม. ได้ประมาณ 1 อาทิตย์

.............

ปอยบอกว่า มันไปตายอยู่หน้าสาธารณสุข

เป็นครั้งแรกที่จะรู้สึกดีใจมากๆ ถ้าเป็นฝ่ายที่ถูกลืม....

อย่างน้อย.....มันก็จะได้ลืมว่า....ฉันมีตัวตนอยู่จริง....

เพราะ ถ้าเป็นอย่างนั้น มันจะได้ไม่ต้องรอฉัน....

ไม่ต้องเจ็บปวดกับการ....รอคอย....

อย่าจำเลยนะ.....ขอร้องล่ะ...

อย่างน้อย.....ปอยก็บอกว่า มันไม่ได้ทรมาน....

แค่ได้รู้ว่า....ไม่ทรมาน...ก็ดีแล้วล่ะ

ดีจริงๆ.......

เป็นอย่างนั้นน่ะ.....ดีแล้ว

ตอนนี้ยังมีสติอยู่.....ยังควบคุมตัวเองได้อยู่ แม้จะร้องไห้ก็ตาม

.....  ...... ..... ..... ..... ....

การตายไม่ได้หมายถึงการหายไปหรอกนะ.....แค่จะไม่ได้เจอกัน ไม่ได้เห็นหน้ากัน ก็เท่านั้นเอง...

เพราะยังไง..... เหลี่ยมก็ยังมีชีวิตอยู่.......ในใจของฉัน

ตราบใดที่ฉันยังอยู่ ยังเข้มแข็ง  และยังมีสติ.....

ไม่ว่าเวลาไปผ่านไปนานแค่ไหน....

เหลี่ยมก็ยัง...มีชีวิต...

.....แล้วคงได้ เจอกันนะ....

ยังจำที่ เราบอกว่ารักแกได้ใช่มั้ย?

อย่าลืมก็แล้วกัน...

เพราะฉันก็จะไม่ลืม

.......สัญญา........