| BOONG's profileMorning Glory's SpaceBlogListsNetwork |  Tools  Help |
Morning Glory's SpaceMarnnoi's Privacy |
||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
August 26 24th Universiade, Bangkok,2007.....และแล้วงานหน้าที่อาสาสมัครฝ่ายต้อนรับในการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกครั้งที่ 24ก็เสร็จสิ้นอย่างเป็นทางการ ....ณ วันที่ 23 สิงหาคม 2550 ความรู้สึกมีทั้งดีใจและเสียใจ ดีใจ....เพราะงานที่รับผิดชอบสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี (แถมได้รับคำชมจากทั้งคณะกรรมการที่รับผิดชอบฝ่ายและผู้เข้าร่วมการแข่งขันในครั้งนี้ด้วย) ดีใจมากๆ ^^ เสียใจ....เพราะ จะไม่ได้ทำอะไรที่สนุกๆ อย่างการวิ่งสุดชีวิตเพื่อไปรับเที่ยวบินให้ทัน หาคน หลงทาง และอีกมากมาย ที่ชีวิตนี้ไม่มีโอกาสได้ทำอีกแล้วที่สุวรรณภูมิ อ้อ...งานที่เราทำเป็นงานฝ่ายต้อนรับที่สนามบินสุวรรณภูมิ หน้าที่หลักคือ อำนวยความสะดวกทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ให้แก่ผู้เข้าร่วมการแข๋งขันครั้งนี้ ตั้งแต่ประธาน FISU ยันนักกีฬาและผู้ติดตาม เริ่มจาก....ไปรับเหล่า participants ตั้งแต่งวงเครื่องบิน (หน้าประตูของแต่ละ concord C-G) ตรวจนับและเช็คจำนวนผู้ที่มาในเที่ยวนั้นๆ จากนั้นก็รวบร่วมพาสพอร์ตไปให้ ต.ม. ตรง fast track ที่ทางสนามบินได้จัดอำนวยความสะดวกไว้ให้ เสิร์ฟน้ำ คล้องพวงมาลัย แปะสติ๊กเกอร์กระเป๋าเพื่อรับการ x-ray รวมถึงช่วย participants ยก-ขนกระเป๋าและอุปกรณ์ ก่อนจะส่งเหล่า participants ต่อให้กับ attache ของและละทีมไป (โดยส่วนตัวแล้วชอบงานแปะสติ๊กเกอร์ที่สุด เพราะเป็นหน้าที่เดียวที่สามารถแอบลวนลาม participants ได้อย่างถูกกฏหมาย กรั่กๆๆ) และ....ส่งกลับ การส่งกลับก็ไม่มีอะไรมาก ดูไปจะเหนื่อยน้อยกว่างาน รับมา แต่...เอาเข้าจริงกลับเหนื่อย...ใจ มากกว่า...เห่อๆๆๆ แต่โดยรวมแล้ว มีความสุขกับการทำงานมากมาก มากถึงมากที่สุด แม้ว่าการทำงานนี้ จะเป็นการทำงานกะดึก (night shift) ที่เริ่มงานตั้งแต่ 2 ทุ่ม ยัน 8 โมงเช้าของอีกวัน แถมหลังจากออกกะ ก็ต้องมาเข้าเรียนตอนเช้าต่อ เพราะมหาลัยไม่ได้ปิด T^T แม้จะเหนื่อยแค่ไหน....แต่เพราะ อาจารย์และเพื่อนที่มีโอกาศได้ร่วมงานด้วยน่ารักมากๆๆๆ เลยทำให้ไม่รู้สึกเหนื่อยจริงๆซะที ^w^
  รูปบรรยากาศ อาจารย์และเพื่อนๆ ที่ทำงานวันคู่กะดึกด้วยกัน
รู้สึกดีใจมากที่ไม่ตัดใจซะตั้งแต่ตอนสมัคร เพราะไม่มีเพื่อนไปสมัครด้วย
....ไม่งั้นแล้ว คงไม่มีทางได้รับรู้ถึงความรู้สึกดีๆและประสบการณ์ดีๆอย่างนี้ แน่นอน
ขอบคุณอาจารย์จาก ม.กรุงเทพทุกท่านนะคะ ที่ดูแลพวกหนูเป็นอย่างดี แล้วก็สร้างบรรยากาศของการทำงานให้สนุกสนานครื้นเครง
ขอบคุณเพื่อนๆและพี่ๆทุกคนที่มอบความรู้สึกดีๆและประสบการณ์ดีๆให้กับเรา
ขอบคุณพี่ๆที่การท่าฯทุกท่านที่ค่อยช่วยเหลือและอำนวยความสะดวกให้
ที่สำคัญ.....ขอขอบคุณพี่หยุยกับพี่แอม มากๆนะคะที่ค่อยช่วยเหลืออยู่ตลอด น้องคนนี้มีความสุขมากๆคะที่ได้รู้จักกับพี่ๆ
และ...ขอโทษใครก็ตามที่เราอาจสร้างความขุ่นเคืองใจให้ ...คราวหน้าจะระวังให้มากกว่านี้นะ
สรุปผลจากการไปเป็นอาสามัคร
1. หนุ่ม Hungary ก็หล่อไม่แพ้ชาติใดในโลก !!!!!
2. การเอาใจเขามาใส่ใจเรา เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในโลก ถ้าคุณอยากสร้างสันติภาพให้เกิดในโลกนี้
3. แค่เปิดใจ โลกก็อยู่ตรงหน้าเราแล้ว
4. การแอ๊บว่าบอบบางใช้ได้กับหนุ่มๆประเทศแถบตะวันตกเท่านั้น
5. มาม่าขึ้นอืดจะอร่อยที่สุด เมื่อกินหลังจากการวิ่งหัวฟูไปรับนักกีฬาที่เครื่องกำลังจะ landing ในอีก 3 นาทีข้างหน้า
(ระยะทางการวิ่งคือ จากห้อง CIP ไป gate E6)
6. จากประสบการณ์ที่เจอ.....ประเทศรัสเซีย เป็นประเทศที่คนมีการรับฟังผู้อื่นต่ำถึงต่ำมาก ...รับไปเลยสำหรับรางวัล ประเทศที่อันตรายต่อสุขภาพจิตที่สุดในโลก
7. การพกยาดมติดตัวสำหรับการรับเที่ยวบินตอนเช้าเป็นสิ่งประเสริฐ
See you again at SERBIA !!!!
July 08 Vote L'Arc~en~Ciel For the best brand in the world ! I found this web at Liv bbs ne
Thanks Ian san for the link and imformed us 'bout the vote.
yesterday, L'arc at #159......and climbed up very fast to #35 today @ 2.51 p.m.
I hope they can reach the top ten range ne,
Go to band list and click on "L." L'Arc~en~Ciel will be spelled as "L'ARC-EN-CIEL." sign up first! July 06 transform me !!!click at 'Is my daemon a match' for you to confirm that daemon [the fox daemon] was exactly me or not!
Do only 5 Qestionaires about my personality, Let see, will my daemon transform to any other daemon !
I will update later.
Thank you forward.
July 02 เปลี่ยนตา!เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา (30 june 2007) หลังจากสอบ Quiz 1: Fund.Stat เสร็จ ก็กลับมาหอเปลี่ยนชุดเพื่อเตรียมไปพันธ์ทิพย์กับเพื่อน
...ขอเล่าเหตุการณ์ระทึกขวัญก่อนสอบวิชาสถิติหน่อยเหอะ....
เรื่องมันมีอยู่ว่า....วันเสาร์นี้ มีสอบสถิติตอน 9.30 น.
แล้วเพราะมันสอบมาก่อนหน้านี้แล้ว 2 วัน เลยทำให้ต้องมันลุยอ่านและทำโจทย์ตอนเย็นวันศุกร์จนถึงตี 3 ของวันเสาร์...ครื้นเคริงมากมายพี่น้อง
แต่ยังดีที่ตื่นทัน....ตื่นปุ๊บก็ทำธุระตอนเช้า ก็เสร็จตอน 9 โมงเช้าพอดี
และเพราะไม่อยากเสี่ยง เนื่องจากยังไม่ได้ดูห้องสอบ เลยไปก่อนเวลา 30 นาที
(นั่งรถรางจากหอไปก็ไม่ถึง 3 นาทีนะ)
พอถึงตึกเรียนก็เช็คห้องสอบอะไรๆเรียบร้อย ก็ไปนั่งรอเวลา เห่อๆ ชิว
แต่มันไม่ชิวอย่างที่คิดน่ะดิ....
ก็ดันดูห้องสอบไปผิดห้อง!!!!!!
ไปดูห้องสอบของ stat 1 เข้า....เลวร้ายที่สุด ที่ได้รู้ว่าไปห้องผิดก็เพราะ หาชื่อตัวเองไม่เจอ
เลยรีบวิ่ง (ด้วยรองเท้าส้นสูง) จากชั้น 5 กลับลงไปชั้น 1 เพือดูห้องสอบอีกรอบ (ยังดีที่ใช้ลิฟท์ได้ ไม่งั้น......)
กว่าจะหาห้องเจอ ก็แทบหมดเวลาที่เค้าให้ late แล้ว (ตึกเรียนที่ abac บางนา มันน่าสับสนสุดๆ)
ยังดีที่ข้อสอบมีไม่เยอะ ..ยังพอรวบรวมสติทำได้....
เฮ้ออออ....ขอบคุณความมีสติ
มาถีงเรื่องเปลี่ยนตา....
จริงๆก็คือ....ไปเปลี่ยนสีตามา หุหุหุหุ...
ทำยังไงน่ะเหรอ? ง่ายออก.... ก็แค่ไปซื้อ คอนแทคเลนส์สีตาใส่ ตาก็เปลี่ยนสีตาแหละ กร๊ากกกกกกก
พอดี คอนแทคสายตาสั้นที่ใช้อยู่มันหมดอายุพอดี เลยถือโอกาสนี้ลองใส่แบบที่มีสีดู...อยากลองมานานแหละ อิอิอิ
ก็เลยซื้อสีม่วงมา....เห่อๆๆ
ใส่ครั้งแรก(ที่ร้าน)นี้ แทบอยากกรี๊ด......มันน่ากลัวมาก
คือกะว่ามันจะสีเข้มกว่านี้ ....เห่อๆๆ
แต่ทำไงได้ ใส่ไปแล้ว แถมแพงด้วย (เพราะยี่ห้อน่ะ) เลยใส่ไป ฮือออ
เป็นอะไรที่ ไม่มั่นใจอย่างแรง ... ฮืออออ
เอาล่ะมาดูผลกัน...ว่ามันเป็นยังไง เอิ๊กๆๆ อยากอวด
รูปนี้คือตอนก่อนใส่คอนแทคเลนส์สีม่วงน่ะ...ตายังเป็นสีดำอยู่เลย...ไม่สิ สีน้ำตาลเข้ม
 หลังจากลองของไป.....ก็เป็นเยี่ยงนี้แล
 จ้องตากันม่ะ....ตาโตขึ้น?
 ถ้ามองไกลๆจะเป็นแบบนี้....จะว่าไปมันก็ไม่ได้เห็นเป็นสีม่วงนะ แต่สีต่มันอ่อนลงน่ะ
 ว่าแล้วก็ใส่แว่นเหมือนเดิม กรั่กๆๆๆ
 รู้สึกว่า พอถ่ายรูปออกมาสั่นๆเบลอๆแล้ว ดูหน้าตาดีขึ้นเยอะเลย กร๊ากกกกกก
แล้วเดี๋ยวพอวันอังคารจะใส่ไปคอนแทคสีนี้ไปเรียน อิอิอิ
แล้วไปฟังคอมเม้นจากเพื่อนๆที่มหาลัย เอิ๊กๆๆ (แต่ถึงเพื่อนจะบอกไม่เวิร์ค ก็ยังจะใส่ต่ออยู่ดี..ก็มันแพงอะ ฮือออ)
June 08 Happy Birth Day...บททดสอบการเป็นผู้ใหญ๋Happy Birth Day ! 20 comes! 20 แล้วล่ะ เป็น ผู้ใหญ่ ในทางกฎหมายแล้ว คือ สามารถทำนิติกรรมทุกอย่างได้เองแล้ว (ฮา) อายุ 20 แล้ว....ก็ไม่รู้สึกเปลี่ยนแปลงอะไร.... แต่ก็คิดว่า ทำสมองโตขึ้น...เป็นผู้ใหญ่ และ(คง)มีสติมากขึ้น ที่รู้สึกเป็นผู้ใหญ่ขึ้นไปใช่เพราะ อายุหรอก แต่เพราะ เหตุการณ์ที่เจอติดๆกัน ในช่วงวันสองวันนี้ต่างหาก โดยเฉพาะ เรื่องที่จะเป็นบทเรียนไปอีกนาน อย่างเรื่อง late payment ที่เกือบทำให้ไม่ได้ลงทะเบียนเรียนสักวิชาในเทอมนี้.....เห่อๆๆๆ แต่โชคยังดี ที่สามารถผ่านเหตุการณ์วันนั้นมาได้โดยไม่บุบสลายอะไร (ฮา)
วันเกิดคราวนี้ เริ่มด้วย....ปอมกับเพื่อนๆเซอไพรซ์ โดยการเอาเค้กปักเทียนมาอวยพระให้ ตอนเที่ยงคืนพอดี (ตอนนั้น ฉันเพิ่งกลับมาจากหายาโด๊ปที่เซเว่น เพราะตอนลุยงานอีกทั้งคืน เอิ๊กๆๆ) ไม่อยากบอกเลยว่าเป็นเค้กวันเกิดครั้งแรกในชีวิต (ไม่เคยมีเค้กวันเกิดเป็นของตัวเองเลยนะเนี่ย เห่อๆ)
ก็ขอบคุณ ปอม เดียร์ เมย์ และ โบว์มากๆนะจ๊ะ ที่มาอวยพรวันเกิดให้ ขอบคุณจริงๆ (แต่ไม่กล้าบอกว่า นั่นเป็นเค้กวันเกิดครั้งแรกในชีวิต แหะๆๆ)
หลังจากนั้นก็ปั่นงาน Prin.Market จนถึงตี 3 .....T^T
พอตอน 7 โมงเช้า แม่ก็โทรมาอวยพรวันเกิด.....ขอบคุณกั๊บ (แต่โทรมาช้ากว่านี้หน่อยก็ได้น๊า หนูง่วงงงงง ~_~)
จากนั้นก็ไปเรียน.....ตั้งแต่ 9 โมงเช้ส ยัน 5 โมงเย็นแบบ non-stop โดยที่ไม่มีน้ำหรือข้าวตกถึงท้องเลย (ชีวิตรันทด)
ขอบคุณ เบสกับก้อง ที่อวยพรวันเกิดนะจ๊า (ขอโทษก้องด้วยที่วันนี้พูดไม่ดีใส่....ยังไม่โตเลยจริงๆ)
พอเรียนเสร็จตอนเย็นก็ไปหาอะไรมาเติมเต็มกระเพาะ เอิ๊กๆๆ ดูเหมือนจะอิ่มไปหน่อยเลยง่วงซา....
.....แต่การเป็นผู้ใหญ่ น่ะมันไม่ง่ายขนาดนั้น....สินะ
วันนี้ตอน 2 ทุ่มกว่าๆ ขณะกำลังดี๊ด๊ากับการเปรียบเทียบฟังค์ชั่นของมือถือ ปอยก็บอกว่า “ไอ้เหลี่ยม” หมาที่บ้านตายแล้ว..... ตอนนั้นน่ะ ยังคิดว่าปอยมันล้อเล่ยซะอีก.....แต่พอมันเริ่มเล่าให้ฟังว่ามันป่วยตายเท่านั้นแหละ.....ก็พูดไม่ออกแล้วล่ะ.... ก็ตอนที่จะกลับมา กทม. น่ะ มันก็ดีขึ้นแล้วนี่นา....ก็เห็นอยู่ว่ามัน เดินไหวแล้วแถมกินข้าวได้อีก.... ทั้งๆที่เป็นดีขึ้นขนาดนั้นแล้วแท้ๆ....แต่ทำไม..... มันตายหลังจากฉันกลับมา กทม. ได้ประมาณ 1 อาทิตย์ ............. ปอยบอกว่า มันไปตายอยู่หน้าสาธารณสุข
เป็นครั้งแรกที่จะรู้สึกดีใจมากๆ ถ้าเป็นฝ่ายที่ถูกลืม.... อย่างน้อย.....มันก็จะได้ลืมว่า....ฉันมีตัวตนอยู่จริง.... เพราะ ถ้าเป็นอย่างนั้น มันจะได้ไม่ต้องรอฉัน.... ไม่ต้องเจ็บปวดกับการ....รอคอย.... อย่าจำเลยนะ.....ขอร้องล่ะ...
อย่างน้อย.....ปอยก็บอกว่า มันไม่ได้ทรมาน.... แค่ได้รู้ว่า....ไม่ทรมาน...ก็ดีแล้วล่ะ
ดีจริงๆ....... เป็นอย่างนั้นน่ะ.....ดีแล้ว
ตอนนี้ยังมีสติอยู่.....ยังควบคุมตัวเองได้อยู่ แม้จะร้องไห้ก็ตาม ..... ...... ..... ..... ..... ....
การตายไม่ได้หมายถึงการหายไปหรอกนะ.....แค่จะไม่ได้เจอกัน ไม่ได้เห็นหน้ากัน ก็เท่านั้นเอง... เพราะยังไง..... เหลี่ยมก็ยังมีชีวิตอยู่.......ในใจของฉัน
ตราบใดที่ฉันยังอยู่ ยังเข้มแข็ง และยังมีสติ.....
ไม่ว่าเวลาไปผ่านไปนานแค่ไหน.... เหลี่ยมก็ยัง...มีชีวิต...
.....แล้วคงได้ เจอกันนะ.... ยังจำที่ เราบอกว่ารักแกได้ใช่มั้ย? อย่าลืมก็แล้วกัน... เพราะฉันก็จะไม่ลืม
.......สัญญา........
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
